De tajweed (التجويد) is een wetenschap die betrekking heeft tot regels die zijn opgesteld voor een correcte en mooie recitatie van de Qur’an. Het woord tajweed komt voort uit de consonantenج و د . Het werkwoord is جوّد. جوّد betekent dat je iets mooi maakt, of dat je iets op een mooie manier doet. Volgens de lexicale betekenis (لغةً) betekent het التحسين (het verfraaien). Wat betreft de vakkundige betekenis (اصطلاحًا) zien we in de literatuur dat er meerdere definities worden gehandhaafd. Een gangbare definitie luidt als het volgt: هو إعطاء كل حرف حقه ومستحقه. Oftewel, tadjweed is het recht doen aan de eigenschappen (sifaat) van de letters. Met حقه wordt bedoeld: recht doen aan de sifatou´l lazime (الازمة الصفات). Met مستحقه wordt bedoeld: recht doen aan de sifatou’l ‘aridha(العارضة الصفات). Wat deze twee termen exact betekenen wordt later toegelicht.

Het is een فرض كفاية (fardhou kifaye) om de wetenschap der tadjweed te leren kennen. Dit betekent dat het verplicht is dat er minstens een groep mensen bezig moeten zijn met het leren en doorgeven van de kennis over deze wetenschap. Het is een فرض عين (fardhou ‘ayn) om de tadjweed te praktiseren tijdens de recitatie van de Qur’an. En dit betekent dat iedere moslim verplicht is om zich aan de regels van de tadjweed te houden tijdens de recitatie van de Qur’an. In zijn gedicht beschrijft de geleerde Imaam ibn Jazaree (رحمه الله) het belang hiervan als het volgt:

وَالأَخْــذُ بِالتَّـجْـوِيـدِ حَـتْــمٌ لازِمُ

مَــنْ لَــمْ يُـجَـوِّدِ الْـقُـرَآنَ آثِــمُ

لأَنَّـــهُ بِـــهِ الإِلَـــهُ أَنْـــزَلاَ

وَهَـكَـذَا مِـنْـهُ إِلَـيْـنَـا وَصَـــلاَ

Het praktisch toepassen van de tadjweed is ongetwijfeld verplicht

En degene die de Qur’an niet correct leest is een zondaar

Want de (Qur’an) is in deze vorm geopenbaard door Allah

En het is precies op dezelfde manier(met tadjweed) aan ons overgeleverd